De Dijk speelde in 1983 al de mengeling die het handelsmerk van de band zou worden: Amsterdamse teksten van Huub van der Lubbe op een basis van soul, blues en rhythm and blues. Nooit meer Tarzan, oorspronkelijk uit dat jaar, is een vroeg studioalbum en levert naast het titelnummer ook Hunker, Slow Motion en Jukebox Blues. De opnames klinken rauwer en directer dan het latere werk, met blazers die eerder duwen dan versieren. Deze uitgave is een lp op geel vinyl.