Een achttienjarige Françoise Hardy nam haar eerste album op in de Vogue-studio in Villetaneuse, begeleid door Roger Samyn en zijn orkest. Het verscheen oorspronkelijk in november 1962 zonder titel, met alleen haar naam op de hoes, en staat sindsdien bekend naar de openingstrack Tous les garçons et les filles, die ze samen met Samyn schreef en die vijftien weken op nummer 1 stond in Frankrijk. Verder staat er Le temps de l'amour op, gebouwd op een instrumentaal van Jacques Dutronc, naast eigen composities als J'suis d'accord en Il est parti un jour. Hardy zong over verlegenheid, alleen zijn en jong verlangen, in liedjes van twee minuten met akoestische gitaar en een licht schommelend ritme. Dat ze op haar achttiende het grootste deel van haar repertoire zelf schreef was in de Franse popmuziek van 1962 ongebruikelijk. AllMusic-recensent Stewart Mason omschrijft haar zang hier als "an attractive but chilly drop-dead monotone".

Deze uitgave is een lp op wit en oranje vinyl, met bonustracks.